Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Antygona - streszczenie - strona 3

i każe strażom wyprowadzić obie kobiety.

Stasimon II
Pieśń starców to pouczenie Kreona, aby słuchał ich słów, a nie pozostawał zaślepiony żądzą władzy i strachem o tę władzę. Wróżą nędzny koniec władcy, który uważa się większym ponad bogów.

Epejsodion III
Do króla przychodzi syn, Hajmon. Mówi ojcu, że lud uważa zakaz grzebania zwłok za niesłuszny, co król przyjął jako oświadczenie, że lud stoi po stronie Antygony. Wywiązuje się rozmowa między ojcem i synem, starym i młodym pokoleniem, dotycząca poglądów na demokratyczne państwo. Kreon bowiem posuwa się w swych sądach do sprzyjaniu tyranii. Hajmon ostrzega ojca, że źle czyni depcząc wolę bogów a śmierć Antygony pociągnie za sobą więcej ofiar, co Kreon rozumie jako groźbę pod swoim adresem. Nic nie wskórawszy Hajmon wybiega wzburzony od ojca mówiąc, że ten już więcej go nie zobaczy. Chór pyta o postanowienia króla. Kreon zamierza pozostawić przy życiu niewinną Ismenę, zaś Antygonę oddalić na pustkowie, wrzucić żywcem do jamy i z niewielką ilością jedzenia pozostawić na pewną śmierć głodową. W ten sposób nie kalał sobie rąk krwią i nie ściągał na miasto gniewu i zemsty Erynii.

Stasimon III
Chór ubolewa nad miłością Antygony i Hajmona, którą brutalnie przerwie Kreon, obrażając tym samym boginię miłości, Afrodytę. Chór przepowiada, że bogini zwycięży sprawiając, że śmierć Antygony pociągnie za sobą śmierć jej ukochanego co będzie się równało z klęską króla.

Epejsodion IV
Heroldzi wyprowadzają Antygonę na stracenie.

Kommos (scena lamentu)
Antygona rozpaczliwie żegna się ze światem. Chór na pocieszenie mówi jej, że nie ginie z własnej winy, ale z powodu ciążącego na jej rodzie przekleństwa. Pojawia się Kreon i każe niezwłocznie prowadzić Antygonę na pustkowie, do przygotowanego dla niej grobu, jednak słucha przez jakiś czas lamentów Antygony,